Respect voor dieren

Follow by Email

zaterdag 3 juni 2017

WELZIJN



Mensen die dierproeven doen, hebben doorgaans nog wel enig schaamtegevoel. Compassie kennen ze niet.

Dat schaamtegevoel uit zich in de manier waarop over proefdieren en dierproeven gesproken wordt. Die is namelijk leugenachtig. Zit vol halve waarheden en eufemismen. Het dient ertoe de argeloze burger zoveel mogelijk zand in de ogen te strooien. Je mag er gerust van uitgaan dat het lijden van proefdieren vele malen groter en ernstiger is dan naar buiten toe gecommuniceerd wordt.

Een voorbeeld: ‘welzijn van proefdieren’. Dit is een gebruikelijke term. Bijvoorbeeld in de zin van ‘verbetering’ van dit welzijn. Het bekt makkelijk en het sust het geweten. Maar wie zich goed realiseert wat een proefdier is, hoe het leeft – opgesloten - en lijdt – op velerlei wijzen gekweld – en als beloning afgemaakt wordt, bijv. door verstikking, die begrijpt dat van ‘welzijn’ geen sprake is. Dat dat taalgebruik een leugen is. Men kan uitsluitend correct spreken over: het lijden van proefdieren.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten